Hegemoniczny system bezpieczenstwa

Uruchomiona maszyna stwarza niebezpieczeństwo dla obsługującego ją lub robiącego przy niej człowieka. Spośród tegoż powodu nastąpiła konieczność instalacji w maszynach elementów bezpieczeństwa, zachowując jednocześnie zdolność produkcyjną. Podzespoły a style bezpieczeństwa stosują głównie zakłady produkcyjne z innym kapitałem do zabezpieczenia maszyn i linii technologicznych, producenci organizacji i dostawcy linii technologicznych.

W Polsce dokumentem regulującym tę zagadkę jest m.in. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 30 października 2002 r. w myśli minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa oraz higieny książce w rozmiarze użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (Dz.U. nr 191, poz. 1596 ze zm.). Regulacje prawne oraz ustawy określają, że maszyna winna być urządzona w co najmniej jedno akcesorium do przechowywania awaryjnego, które pozwoli wyeliminowanie powstałego niebezpieczeństwa czyli mu zapobiegnie. Wyjątek są maszyny, gdzie wyłącznik bezpieczeństwa nie zmniejszy ryzyka, dlatego, że nie będzie tworzył prestiżu na etap zachowania dodatkowo nie zapobiegnie zagrożeniu. Najpopularniejsze wyłączniki to: wyłączniki i blokady elektromagnetyczne bezpieczeństw w instytucjach i czasach technologicznych, wyłączniki krańcowe z funkcją bezpieczeństwa w sektorze spożywczym i farmaceutycznym (duża siła i wytrzymałość na skomplikowane warunki pracy), magnetycznych wyłączników zaufania i wyłączniki kodowane, wyłączniki nożne. Wyłącznik bezpieczeństwa powinien być zainstalowany w publicznym i widocznym miejscu (w powierzchniach włazów czy w drzwiach), być znany w sposób rozpoznawalny (czerwona rękojeść na żółtym tle) tak, aby zatrzymanie maszyny mogło zajść w jak najszybszym okresie. Zatrzymanie maszyny przechodzi na celu zapobieganie wypadkom, zmniejszenie konsekwencji wypadku i zapobieganie uszkodzeniom maszyny, kiedy jej postępowanie jest złe.