Ladunek elektryczny metalu

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na zminimalizowaniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na koniec przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie łączy się go w kierunku transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może wynosić nową formę. Najjaśniejsze oraz najmniej skomplikowane modele stawiają się z zacisku uziemiającego a z przewodu. Bardziej rozwinięte i zwiększone technologicznie są wyposazone w organizm kontroli stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie stało w harmonijny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są stosowane w ciągu załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W rezultatu napełniania lub opróżniania zbiorników o nowej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania zapewne być więcej mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wydawanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W rezultacie bezpośredniego i nagłego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie eksponowany w perspektywie iskry. Brak opieki nad rozładowaniem iskrowym może powodować zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co oznacza eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.