Strefa zagrozenia wybuchem definicja

Dyrektywa ATEX w własnym systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Oddaje się do produktów danych do lekturze w odległościach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą robić surowe wymagania oddające się nie właśnie do bezpieczeństwa a też do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W naukę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a ponadto związane spośród ostatnim wszystkie procedury oceny w głównej mierze zależne są od stopnia zagrożenia środowiska, w którym określone wyposażenie będzie wykonywało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi spełniać dany produkt, aby mógł stanowić stawiany w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Ale o które strefy chodzi? Przede każdym mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest niezmiernie duże zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na grupy. Stanowi ich dwie. W początkowej klasie znajdują się urządzenia, które odnosi się w podziemiach kopalni i na powierzchniach, jakie potrafią stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa kojarzy się do urządzeń, które stawia się w wyjątkowych miejscach, a które potrafią być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla ludziach urządzeń postępujących w okolicach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. A bardziej długie wymagania można z możliwością znaleźć w zasadach zharmonizowanych.

Należy mieć, że urządzenia zbliżone do rzeczy w strefach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki powinien być jasny, widoczny, trwały i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub pojedyncze zaopatrzenia w celu zapewnienia współprac z ważnymi wzorami i wymaganiami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że od dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.