Strefa zagrozenia wybuchem gazu

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles, zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów danych do użytkowania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest udana większość maszyn i urządzeń wykorzystywanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i stylów ochronnych kierowanych do wykorzystywania w odległościach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Jeszcze do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej dzieliły się między sobą, co czyniło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi.Z ostatniego sensu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i doskonale ułatwiła obieg materiałów w Grupie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów zapewniających znaczny poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń oddanych do kariery w przestrzeniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wpisałam w bycie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS dnia 16 grudnia 1999 roku, która z zmiany dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa pracy w mieszkaniach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła obowiązywać do 1 lipca 2003 roku oraz zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européennenumer identyfikacyjny jednostki certyfikującejsymbol wykonania przeciwwybuchowegogrupa wybuchowościkategoria urządzeniarodzaj ochrony przeciwwybuchowejpodgrupa wybuchowościklasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex