Strefa zagrozenia wybuchem oznakowanie

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE – to prawo Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do wprowadzania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest wielka większość maszyn oraz urządzeń wykorzystywanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi oraz stylów ochronnych kierowanych do używania w dziedzinach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Również do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w poszczególnych państwach Unii Europejskiej dzieliły się między sobą, co czyniło istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi.
Z ostatniego względu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i daleko ułatwiła obieg artykułów w Unii Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest zagwarantowanie wolnego przepływu towarów gwarantujących duży poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń danych do aktywności w strefach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która zaszła w mieszkanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z serii dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa książce w mieszkaniach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła wchodzić do 1 lipca 2003 roku oraz zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne)
numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej
symbol wykonania przeciwwybuchowego
grupa wybuchowości
kategoria urządzenia
rodzaj ochrony przeciwwybuchowej
podgrupa wybuchowości
klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex