Zaburzenia psychiczne wieku podeszlego

Cyklotymia jest określana, jak małe zaburzenie psychiczne, określane również jako stan depresyjny, który jednak zwykle nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość bardzo się z siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skoncentrujemy się na głębokim zaprezentowaniu, czym stanowi przedstawiona anomalia psychiczna. Zaczynając to od początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Zapewne być elementem kierującym do powstania choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej stwierdzenie jest dodatkowe zazwyczaj w pierwszej a trzeciej części bycia człowieka, ogranicza się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu oraz realizuje do popularnej destabilizacji w życiu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna stać już poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie obecne stricte leczenie farmakologiczne, podobne do sposobu leczenia depresji, bowiem podawane preparaty będą uznawały głównie zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem leczenia będzie psychoterapia.

Fazy Zachorowanie na cyklotymię wyróżnia się uciążliwymi zmianami nastroju. Można ją rozdzielić na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą wkładają się: abulia, czyli kłopot z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i fakty z kolekcją, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku oraz minusa wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne treści i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry humor, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i zmniejszone zapotrzebowanie na sen, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności jasnego myślenia, kłopoty z koncentracją uwagi, siła i wrogość, poczucie mocy oraz entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Choroba ta wciąż pojawia się u osób, które cierpią na dwubiegunowość. Gra tym wpływ są jeszcze takie czynniki jak wielki poziom kortyzolu, niski poziom serotoniny, kiedy również i stresujące sytuacje. Także bardzo wysoki nacisk mają również wykształcenie i miejsce, w jakiej przebywają potencjalnie chorujące osoby.